Van bron tot riviermonding

Een stroomgebied is al het land waarvan het regenwater naar dezelfde rivier stroomt, begrensd door bergkammen die de waterscheiding vormen. Het water begint bij een kleine bron in de bergen, krijgt zijbeken erbij, kronkelt door een brede uiterwaard en mengt zich ten slotte met zout water in het estuarium.

Deze afbeelding hoort bij de volledige bibliotheek

Elke les is na publicatie 7 dagen vrij toegankelijk. Deze verscheen op 7 september 2026: de tekst blijft hier leesbaar, de afbeelding gaat open met een abonnement.

Bekijk de abonnementen, vanaf € 0,99 per week

De app is gratis. Een abonnement opent alle lessen, in elk schooljaar.

15 jaar: deze week vrij toegankelijk

Bekijk alle lessen voor 15 jaar

Op de afbeelding

De bergkam — de waterscheiding die dit stroomgebied van het volgende scheidt.
De bron in de bemoste rotsspleet — hier komt grondwater aan de oppervlakte en begint de beek.
De grindbank bij de samenvloeiing — waar de zijbeken bij de hoofdgeul komen en de afvoer groter wordt.
De zandbank aan de binnenbocht van de rivier — afzetting op de plek waar de stroming vertraagt.
De slikplaat in het estuarium — waar de rivier het getij ontmoet en het fijnste sediment achterlaat.

Voorbeelden

Regen op je dak loopt in de dakgoot, dan in een put en dan in een sloot — hetzelfde verzamelpatroon op kleine schaal.
De Nieuwe Maas bij Rotterdam staat onder invloed van het getij en stijgt en daalt twee keer per dag.

Belangrijkste punten

Hoogteruggen bepalen een stroomgebied, want zij bepalen welke kant het water op gaat.
Stroomafwaarts groeit de afvoer met elke zijrivier, en sediment bezinkt waar de stroming afneemt.